کلاژن چیست؟

کلاژن فراوان ترین پروتئین در بدن انسان است که در استخوان ها ، ماهیچه ها ، پوست و تاندون ها یافت می شود.

این ماده ای است که بدن را در کنار هم قرار می دهد. کلاژن برای تهیه استحکام و ساختار ، داربستی را تشکیل می دهد.

 

کلاژن درونی کلاژن طبیعی است که توسط بدن ساخته می شود. کلاژن بیرونی مصنوعی است. این از منبع خارج مانند مکمل

ها به دست می آید.

 

کلاژن درونی دارای چندین کارکرد مهم است. کاهش آن با تعدادی از مشکلات درونی مرتبط است.

 

کلاژن مصنوعی برای اهداف پزشکی و آرایشی از جمله ترمیم بافت های بدن استفاده می شود.

 

 

حقایق  کلاژن

 

کلاژن در بدن ، اما به ویژه در پوست ، استخوان ها و بافت های همبند وجود دارد.

برخی از انواع فیبرهای کلاژن از فولاد قوی تر هستند.

تولید کلاژن با افزایش سن و قرار گرفتن در معرض عواملی مانند استعمال سیگار و نور UV کاهش می یابد.

برای جذب سلولهای جدید پوست به محل زخم ، از کلاژن می توان استفاده کرد.

لوسیون های آرایشی که ادعا می کنند سطح کلاژن را افزایش می دهند ، بعید به نظر می رسد ، زیرا مولکول های کلاژن برای

جذب شدن در پوست بسیار بزرگ هستند.

 

ساختارکلاژن چیست؟

 

کلاژن یک پروتئین سخت ، نامحلول و فیبری است که یک سوم پروتئین را در بدن انسان تشکیل می دهد.

در اکثر کلاژن ها ، مولکول ها به هم بسته می شوند تا فیبرهای بلند و باریک تشکیل شوند.

اینها به عنوان ساختارهای پشتیبانی کننده و سلولهای لنگرگاهی به یکدیگر عمل می کنند. آنها به پوست قدرت و خاصیت

ارتجاعی می بخشند.

حداقل 16 نوع کلاژن مختلف وجود دارد ، اما 80 تا 90 درصد از آنها متعلق به انواع 1 ، 2 و 3 هستند. این انواع مختلف

دارای ساختار و کارکردهای مختلفی هستند.

کلاژن های موجود در بدن انسان قوی و انعطاف پذیر است.

فیبرهای کلاژن نوع 1 به خصوص قابلیت کشش دارند.

 

نقش کلاژن چیست؟

 

کلاژن توسط سلولهای مختلف ترشح می شود ، اما به طور عمده توسط سلول های بافت همبند صورت می گیرد.

 

در ماتریکس خارج سلولی یافت می شود. این یک شبکه پیچیده از ماکرومول ها است که خصوصیات بدنی بافت های بدن را تعیین می کند. ماکرومولکول یک مولکول است که تعداد زیادی اتم را در خود جای داده است.

 

با افزایش سن ، کلاژن تضعیف می شود و منجر به بروز چین و چروک و مشکلات غضروف می شود.

در درم یا لایه میانی پوست ، کلاژن به تشکیل یک شبکه فیبر سلولهایی بنام فیبروبلاست کمک می کند ، که سلولهای جدید روی آنها رشد می کنند. همچنین در تعویض و ترمیم سلولهای مرده پوست نقش دارد.

 

برخی از کلاژن ها به عنوان پوشش محافظ برای اندامهای ظریف در بدن مانند کلیه ها عمل می کنند.

 

با افزایش سن ، بدن کلاژن کمتری تولید می کند. تمامیت ساختاری پوست کاهش می یابد. چین و چروک شکل می گیرد و غضروف مفصل ضعیف می شود.

 

زنان پس از یائسگی کاهش چشمگیر در سنتز کلاژن را تجربه می کنند.

 

در سن 60 سالگی ، کاهش قابل توجه در تولید کلاژن طبیعی است.

 

موارد استفاده: پزشکی و آرایشی

 

کلاژن قابل جذب است. این بدان معنی است که می توان آن را شکسته ، تبدیل و جذب دوباره بدن کرد. همچنین می تواند درمواد جامد فشرده یا ژلهای شبکه‌ای شکل تشکیل شود.

 

طیف متنوعی از عملکردهایی که در آن وجود دارد ، باعث می شود از نظر بالینی متنوع و مناسب برای اهداف مختلف پزشکی باشد.

 

کلاژن برای مصارف پزشکی می تواند از انسان ، گاو ، خوک یا گوسفند سرچشمه بگیرد.

 

پرکننده های پوستی

 

تزریق کلاژن می تواند باعث بهبود خطوط پوستی و پر شدن آن شود.

 

از پرکننده هایی که حاوی کلاژن هستند می توان از نظر آرایشی برای از بین بردن خطوط و چین و چروک های صورت

استفاده کرد. همچنین می تواند جای زخم را بهبود بخشد .

 

این پرکننده ها از انسان و گاو تهیه می شوند. آزمایش های پوستی قبل از استفاده از کلاژن از گاوها باید انجام شود تا از بروز

هرگونه حساسیت جلوگیری شود.

 

کلاژن می تواند حجمهای نسبتاً سطحی را پر کند. شکافهای گسترده تر معمولاً با موادی مانند چربی ، سیلیکون یا ایمپلنت پر

می شوند.

 

زخم پانسمان

 

 

کلاژن با جذب سلولهای جدید پوست به محل زخم می تواند به بهبود زخم ها کمک کند. این باعث بهبودی می شود و زمینه ای

برای رشد بافت جدید فراهم می کند.

 

پانسمان های کلاژن می توانند به بهبود این موارد کمک کنند:

 

زخمهای مزمن که به درمان دیگر پاسخ نمی دهند.

زخمهایی که مایعات بدن مانند ادرار یا عرق را بیرون می آورند.

زخم های گرانول ، که روی آن بافت های مختلف رشد می کند.

زخم های نکروزه یا پوسیدگی

زخمهای جزئی و کامل

سوختگی درجه دو

نواحی  اهدای پوست و پیوندهای پوستی

پانسمان های کلاژن برای سوختگی درجه سوم ، زخم های پوشیده شده در عصاره خشک یا برای بیمارانی که ممکن است نسبت

به محصولات تهیه شده از گاوها حساس باشند ، توصیه نمی شود.

 

بازسازی بافت هدایت شده

از غشای کلاژن که در درمان پریودنتال و ایمپلنت استفاده می شود برای رشد انواع خاصی از سلول استفاده می شود.

 

در جراحی دهان ، کلاژن می توانند از مهاجرت سریع سلولهای اطراف لثه به زخم در دندان جلوگیری کنند. این فضایی را حفظ

می کند که سلول های دندان شانس تجدید حیات را داشته باشند.

 

غشاهای مستقر در کلاژن می توانند در این موارد به بهبودی کمک کنند و قابل جذب هستند ، بنابراین این سد بعد از عمل اصلی

نیاز به جراحی ندارد.

 

پروتزهای عروقی

پیوند بافت کلاژن از اهدا کنندگان در بازسازی عصب محیطی ، پروتزهای عروقی و بازسازی شریان ها استفاده شده است.

 

در حالی که پروتزهای کلاژن با بدن انسان سازگار است ، برخی از آنها به عنوان ترومبوژنیک شناخته شده اند یا احتمالاً باعث انعقاد خون می شوند.

 

 

درمان آرتروز

مکمل های کلاژن میتواند به درمان آرتروز کمک کند.

 

یک بررسی در سال 2006 نشان داد که مکمل های حاوی کلاژن به کاهش علائم دردناک و بهبود عملکرد مفصل در افراد مبتلا به آرتروز کمک می کند.

 

با جذب این مکمل ، کلاژن در غضروف جمع شد و این به بازسازی ماتریس خارج سلولی کمک کرد.

 

با این حال ، همه مطالعات از این یافته ها حمایت نکرده اند.

 

احیای پوست

کرم های کلاژن بعید است کار کنند ، زیرا مولکول های کلاژن برای عبور از روی پوست بسیار بزرگ هستند.

بسیاری از محصولات حاوی کلاژن ، از جمله کرم ها و پودرها ، با افزایش سطح کلاژن در بدن ادعا می کنند که پوست را زنده می کنند.

 

با این حال بعید است ، زیرا مولکول های کلاژن برای جذب پوست بسیار بزرگ هستند.

 

هر فایده ای احتمالاً به دلیل اثرات مرطوب کننده این محصولات است. آنها به طور مستقیم کلاژن را افزایش نمی دهند.

 

چنین درمانهایی نیز به عنوان دارو طبقه بندی نمی شوند ، بنابراین هیچ ادعایی در مورد اثربخشی آنها نیازی به اثبات علمی ندارد. در هنگام استفاده از این محصولات احتیاط لازم را بکنید.

 

جلوگیری از از بین رفتن کلاژن

 

لیزر درمانی می تواند به درمان علائم کشش کمک کند ، زیرا می تواند رشد کلاژن ، الاستین و ملانین را تحریک کند.

 

یک رژیم غذایی سالم می تواند به بدن در تولید کلاژن کمک کند.

 

مواد مغذی که ممکن است تشکیل کلاژن را پشتیبانی کنند عبارتند از:

 

پرولین: در سفیده تخم مرغ ، گوشت ، پنیر ، سویا و کلم وجود دارد.

آنتوسیانیدین ها: در توت سیاه ، زغال اخته ، گیلاس و تمشک.

ویتامین C: در پرتقال ، توت فرنگی ، فلفل و کلم بروکلی وجود دارد.

مس: در صدف ، آجیل ، گوشت قرمز و مقداری آب آشامیدنی.

ویتامین A: در غذاهای حاوی حیوانات و در غذاهای گیاهی به عنوان بتاکاروتن رخ می دهد.

 

چه چیزی به کلاژن آسیب می زند؟

 

برخی از فاکتورها می توانند سطح کلاژن در بدن را کاهش دهند. اجتناب از آنها می تواند پوست را برای مدت بیشتری سالم نگه دارد.

 

مصرف زیاد قند: رژیم غذایی با قند بالا میزان گلیکاسیون را افزایش می دهد ، فرایندی که قندهای خون به پروتئین ها متصل می شوند تا مولکولهای جدیدی بنام محصولات نهایی گلیکاسیون پیشرفته (AGEs) تشکیل دهند.

 

پیری پروتئین های اطراف را آسیب می زند و می تواند کلاژن را خشک ، شکننده و ضعیف کند.

 

سیگار کشیدن: بسیاری از مواد شیمیایی موجود در دود تنباکو به کلاژن و الاستین موجود در پوست آسیب می رساند.

 

نیکوتین همچنین رگهای خونی موجود در لایه های بیرونی پوست را باریک می کند. این امر سلامت پوست را با کاهش تحویل مواد مغذی و اکسیژن به پوست به خطر می اندازد.

 

نور خورشید: پرتوهای فرابنفش در نور خورشید باعث می شود کلاژن با سرعت بیشتری تجزیه شود ، به الیاف کلاژن آسیب برساند و الاستین غیر طبیعی ایجاد شود.

 

پرتوهای اشعه ماوراء بنفش نور خورشید به کلاژن موجود در درم آسیب می زند ، و پوست به طور ناصحیح دوباره بازسازی می شود و چین و چروک ایجاد می کند.

 

اختلالات خود ایمنی: برخی از اختلالات خود ایمنی باعث هدف قرار دادن آنتی بادی ها کلاژن می شوند.

 

تغییرات ژنتیکی می توانند بر ماتریس خارج سلولی تأثیر بگذارند. کلاژن تولید شده می تواند پایین تر باشد ، یا ممکن است کلاژن جهش یافته با عملکردی همراه باشد.

 

روند پیری باعث می شود سطح کلاژن با گذشت زمان به طور طبیعی کاهش یابد. هیچ راهی برای جلوگیری از این وجود ندارد.

 

جلوگیری از دخانیات و قرار گرفتن در معرض آفتاب بیش از حد و پیروی از رژیم غذایی سالم و رژیم غذایی ، می تواند به کاهش پیری قابل مشاهده و محافظت از کلاژن ، حفظ پوست ، استخوان ها ، ماهیچه ها و مفاصل کمک کند.